|
ملت شریف آذربایجان
فعالین خستگی ناپذیر حرکت ملی
شصت و یک سال از برقراری حکومت ملی آذربایجان به رهبری شهید سید جعفر
پیشه وری گذشت. در 21 آذر 1324 ملت آذربایجان بعد از تحمل سال ها تبعیض
و بی عدالتی، با پشت سر گذاردن رنج های مبارزه ملی در این روز قله های
پیروزی را سر افرازانه فتح نمودند. در این سال ملت آذربایجان توانست در
قهقرای استبداد سلطنتی اولین جمهوری مدرن را هر چند به مدت کوتاه تاسیس
نمایند. در برقراری حکومت نوپای ملی آذربایجان بودند بسیار کسانی که بی
منت جان خود را فدای ماندگاری ملت خویش کردند. این مردان و زنان در
جهان جنگ زده و ایران ورشکسته آن روز بر همه ملت های تحت ستم ملی
آموختند که" مقاومت ملی" پیام آور "رهایی ملی" انسان ها خواهد بود.
رهبران سیاسی و ملی جنبش 21 آذر 1324 و حکومت ملی آذربایجان با شعور
بالای ملی خود توانستند با شیوه های مدرن حکومتی زیر بنا های دمکراسی
را پایه ریزی نمایند. ایجاد مجلس ملی از نمونه های بارز دمکراتیزه بودن
حکومت ملی آذربایجان می باشد. در اصلاحات عمیق سیاسی و اجتماعی و
اقتصادی حکومت ملی آذربایجان برای نخستین بار زنان حق مشروع رای دادن
را کسب نمودند. زبان ترکی به عنوان زبان ملی ملت آذربایجان در تمام
سطوح مورد تدریس قرار گرفت. اصلاحات ارضی، کشاورزان را از یوغ سیستم
فئودالی قرون وسطایی رهایی داد. اربابان و ارباب زادگان دیگر توان دست
اندازی به حریم امن خانه رعیت ها را از دست دادند. درمانگاه ها،
بیمارستان ها، جاده های آسفالت شده، مدراس و دانشگاه نوین و رادیو در
یکسال حکومت تاسیس و راه اندازی شدند. برای استحکام اقتصاد ملی و
پیشرفت در صنایع اسکناس ملی چاپ گردید. برای دفاع از حریم آزادی و
انقلاب ملی قانون ایجادارتش ملی توسط نمایندگان ملت مورد تصویب قرار
گرفت.
ابعاد اصلاحات اجتماعی و مدنی صورت گرفته در حکومت ملی یکساله
آذربایجان چنان گسترده بود که تحسین مبارزین سایر ملت ها و نخبه گان
احزاب سیاسی تهران و حتی خود مستبدین شونیست تهران را بر انگیخت.
جنبش ملی 21 آذر نه تنها آزادی ملی را برای ملت آذربایجان به ارمغان
آورد بلکه توانست تاثیرات شگرفی بر رشد و کانالیزه شدن مبارزات ملی
سایر ملت های تحت ستم را فراهم آورد. رهبران جنبش ملی با درایت سیاسی
به یاری دیگر ملت ها نیز شتافتند. آزادی ستیزان که تاثیرات راهبردی و
معنوی حکومت ملی آذربایجان را در جمهوری مهاباد مشاهده می نمودند از
بیم خیزش سایر ملت های تحت ستم ملی در ایران اقدامات گسترده ای را
برای سرنگونی حکومت ملی آغاز کردند. سر سپردگان اندیشه های پان
آریایستی که فروپاشی خود را در بقای حکومت ملی می دیدند با توسل به
دیپلماسی ننگین و بخشش ثروت های ملی همچو امتیاز نفت شمال و سایر
امتیازات نفتی حمایت های سیاسی و نظامی مختلفی را برای سرنگون کردن
حکومت ملی آذربایجان دریافت نمودند.
در یک سال حکومت ملی آذربایجان، رژیم نژادپرست و شونیست پهلوی و برخی
احزاب سیاسی تهران که داعیه آزادی و ترقی خواهی سر داده بودند به یاری
خود باخته گان داخلی و با استفاده از برخی ضعف های جنبش ملی انواع
دسیسه های سیاسی و مذهبی را برای اشغال دوباره آذربایجان ایجاد کردند.
تحلیل گران تاریخی بر این باورند که معادلات بین الملی در قربانی شدن
حکومت ملی آذربایجان نقش بر جسته ای دارد و سرنگونی حکومت ملی
آذربایجان اولین قربانی جنگ سرد بود. تاکنون دلایل مختلفی در مورد علل
سرنگونی حکومت ملی مطرح شده است. اما از مهم ترین دلایلی که موجبات
سرنگون کردن حکومت ملی را فراهم آورد ایجاد جبهه متحد شونیسم روس و
فارس می باشد که تا به امروز بدان کمتر بها داده شده است.
تجربه انقلاب ملی 1919 محمد امین رسول زاده در قسمت شمالی آذربایجان و
جنبش ناسیونالیسم ملی گرا( تورکچولوک) که در ترکیه جریان یافت رهبران
شونیست روس و فارس را از تاثیرات این دو جریان بر روی حکومت ملی بیمناک
کرده بود. با اینکه روبنای حکومت ملی آذربایجان به افکار سوسیالیتی
تمایل داشت ولی زیر بنای این حکومت کاملا ملی گرایانه بود. رهبران
دگماتیست کرملین و رهبران ارتجاع سلطنتی تهران از حمایت های معنوی
برادران قسمت شمالی آذربایجان به خوبی آگاهی داشتند. علیرغم اینکه قسمت
شمالی آذربایجان تحت اشغال امپرالیسم روس بود ولی هم مسکو و هم تهران
از خطر ایجاد هلال کشور های ترک وخیزش دوباره جنبش ملی گرایانه در دو
سوی جدا شده آذربایجان بر خود می لرزیدند.
ارتش شونیست پهلوی در روز 19 آذر 1325 با دستور حاکمان سعد آباد و چراغ
سبز رهبران کرملین که از باده امتیاز نفت شمال سرمست بودند حمله
وحشیانه خود را به آذربایجان آغاز نمود. ارتش ملی آذربایجان که متشکل
از فدائیان بود، قهرمانانه در مقابل این حمله مقاومت می نمودند. رهبران
جنبش ملی بر اساس مفاد قراد داد های مابین حکومت ملی آذربایجان و حکومت
تهران و مهمتر از آن برای جلو گیری از خونریزی بیشتر دستور عدم مقاومت
را صادر کردند.
متاسفانه اشتباه تاریخی رهبران جنبش به سرنگونی کامل حکومت ملی و اشغال
دوباره آذربایجان انجامید. ارتش شونیست پهلوی در 21 آذر 1325 وحشیانه
تبریز و آذربایجان را تبدیل به کشتارگاه نمودو هزاران فدائی تیر باران
و دهها هزار نفر آوره شدند. در 24 آذر 1325 ارتش شونیست پهلوی کلیه
کتاب های ترکی را در تبریز به آتش کشید.
امروز شصت و یک سال از آن روزهای شیرین و تلخ می گذرد. آذربایجان
حوادث گوناگونی را تجربه کرده است. اما امروزبار دیگراز خون هزاران
شهید آزادی خواه ملی، فریاد مبارزات ملی ملت آذربایجان شروع به روئیدن
کرده است. در شش دهه گذشته علیرغم سرکوب های ملی شونیست نتوانست ملت
آذربایجان را به زانو در آورد. فرزندان این سرزمین در حرکت ملی
آذربایجان برای کسب "حق تعیین سرنوشت ملی" به "مقاومت ملی" خود ادامه
می دهند. فرزندان پیشه وری ها ، فریدون ابراهیمی ها،محمد امین آزاد وطن
ها و هزاران فدائی شهید حکومت ملی، امروز با مبارزه مدرن و دمکراتیک
خود شونیسم ارتجاعی را در مقابل دمکراسی خواهی ملی به چالشی بزرگ کشیده
اند. در این مبارزه پیروزی از آن ملت آذربایجان و شکست نتیجه محتوم
شونیسم ارتجاعی است.
گرامی باد یاد و خاطره شهیدان حکومت ملی آذربایجان و شهیدان قیام ضد
اپارتایدی خرداد ماه
گسسته باد تمام زنجیر های اسارت ملی
پیروز باد حرکت ملی آذربایجان
(AMDT)آذربایجان
میلی دیره نیش تشکیلاتی
1.12.2006 |
